+PORTRET I AKT, Zygmunt Waliszewski (1897-1936), kapizm, lata 20/30 XX w.

Olej na płótnie.

Zygmunt Waliszewski (1897-1936), kapizm, lata 20/30 XX w. Obrazy nie posiadają sygnatury, załączam opinie Piotra Michałowskiego z Muzeum Narodowego w Poznaniu.

Rama 83,5 cm, x 71 cm. W świetle P.P.: portret: 69,5x57 cm, akt 63,5x50 cm.

Stan zachowania widoczny na zdjęciach, bardzo dobry. 

Więcej szczegółów


24 000 zł tax incl.


Dwa obrazy z dwóch stron płótna. Jeden ukazuje barwny portret kobiety, malowany wyraźnymi pociągnięciami pędzla, jak sądzę inspirowany dokonaniami fowistów. Być może pochodzi z paryskiego okresu twórczości Zygmunta Waliszewskiego. Osobiście przedstawiona kobieta przypomina mi Gertrudę Stein, z którą Waliszewski zapewne miał okazje się w Paryżu spotkać. Z drugiej strony płótna widoczny akt młodej kobiety, w odsłonie bardziej klasycznej, oczywiście nieco rozwibrowany. Jego układ kolorystyczny przypomina dokonania renesansowych mistrzów, których również w Paryżu Waliszewski miał okazje oglądać w Luwrze.

„Kto ma ciemny pokój — niech powiesi sobie reprodukcję obrazu Waliszewskiego a będzie miał słońce w domu…” — tymi słowami rozpoczyna się jedno z najbardziej entuzjastycznych omówień pośmiertnej wystawy twórczości Zygmunta Waliszewskiego, otwartej 16 września 1957 roku w stołecznej Zachęcie.

Zygmunt Waliszewski (ur. 1 grudnia 1897 w Petersburgu, zm. 5 października 1936 w Krakowie) – malarz i rysownik, reprezentant nurtu kolorystycznego, należał do kapistów. Jego matką była Michalina z domu Regulska (siostra Cecylii, matki Marii Leśniakowej). Malarstwa uczył się w Tibilisi, w 1920 roku wyjechał do Krakowa gdzie malarstwa uczył się pod okiem Wojciecha Weissa i Józefa Pankiewicza w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W latach 1924-1931 przebywał w Paryżu, następnie wrócił do Polski, gdzie też ożenił się w 1933 roku. Był chory na nieuleczalna chorobę chorobę Bürgera. Amputowano mu obie nogi. Groziła mu amputacja rąk. Waliszewski malował jednak nadal, głównie pejzaże, martwą naturę, portrety i kompozycje figuralne, nawiązujące do arcydzieł dawnego malarstwa a także do nowych nurtów w sztuce - postimpresjonizmu, fowizmu i kubizmu. Mimo kalectwa ukazywał świat radosny, nawiązywał do konwencji komedii dell’arte. 

Uwaga! Oferta grzecznościowa, z tej uwagi nie wystawiam faktury, gdyż właścicielem obrazu jest mój znajomy i to on jest podmiotem sprzedającym, jako osoba prywatna.